Լուսանկարում Հովհաննես Թումանյանն է՝  ընտանիքի հետ, Թիֆլիս, 1914 թվական:

«Չորս որդի ունեմ, չորսն էլ քեզ զինվոր, չորս դուստր ունեմ, չորսն էլ քեզ գթության քույր բանակում»:

Անդրանիկին ուղղված նամակում նա գրում է. «Սիրելի՛ Անդրանիկ, ահավոր մոմենտի առջև ամեն մարդ պետք է ընդհանուրի սեղանին բերի ինչ որ ունի և կարող է` թե՛ վերահաս վտանգը կանխելու, թե՛ բաղձալի խաղաղության հասնելու համար: Ես չորս տղա ունեմ, չորսն էլ Երկրի կառավարության Ազգային խորհրդի և քո տրամադրության տակ են, իսկ չորս աղջիկներս էլ պատրաստակամ գնում են թիկունքի աշխատանքներին, ինչի որ ընդունակ կլինեն»:

Աղբյուր՝ genocide-museum.am