Bill Evans-ը հայտնի է որպես ամերիկյան ջազ երաժշտության պատմության ամենակարևոր դաշնակահար: Քիչ երաժիշտներ են կարողանում կրկնօրինակել նրա բարդ ակորդային կատարումները: Նա հանրաճանաչ էր նույնիսկ այն մարդկանց շրջանում, որոնք չէին սիրում ջազ: Հետևաբար նա մրցակցությունից դուրս էր:
Էվանսը իմպրովիզներ էր անում և երաժշտական գործիքի հետ «խաղում» այնպես, ինչպես աշխարհում ոչ մեկը:
20-րդ դարի լավագույն ջազ դաշնակահարը
Ուիլյամ Ջոն Էվանսը, որը հայտնի է որպես Բիլ Էվանս: Մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել իր նորարարական գաղափարների շնորհիվ, որոնք հետագայում տարածվեցին ջազային դաշնակահարների համայնքում:
Էվանսը բարձր է գնահատել Յ. Ս. Բախի ստեղծագործությունը, և նրա ոճի ազդեցությունը զգալիորեն նկատվում է ամերիկացի դաշնակահարի երաժշտության մեջ:
Կոմպոզիտոր և ջազային կատարումների մեծ ժառանգություն թողած Բիլ Էվանսը, երաժշտական կյանքն սկսել է ֆլեյտայից, ջութակից և ապա՝ դաշնամուրից, որի վրա էլ կանգնել է վերջնական ընտրությունը: Իմպրեսիոնիստ նկարչի պես նա օգտագործում էր բազմալեզու մոտիվներ՝ ոգեշնչելով իր ժամանակի շատ դաշնակահարների: Նրա իմպրովիզների մեծ մասը հիմնված են մեղեդու դինամիկ զարգացման վրա:
Ամբողջությամբ կենտրոնանալով իմպրովիզացիայի վրա՝ Էվանսը երբեք չփորձեց իր ստեղծագործություններում ներառել ավանդական ջազից դուրս ոճային տարրեր, ինչպիսիք են օրինակ ֆյուժնը կամ ազատ ջազը:
Դաշնակահարը համարվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանի ամենաազդեցիկ դաշնակահարներից մեկը:
Էվանսը ծնվել է Պլեյնֆիլդում (Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), 1929 թվականին՝ Մերի և Հարրի Էվանսների ընտանիքում: Բիլլի մայրը հանդես էր գալիս եկեղեցական երգչախմբում և որդու՝ երաժշտության հանդեպ հետաքրքրության հարցում մեծ դեր ուներ: Արդեն 6 տարեկանում Բիլը տիրապետում էր ջութակին և ֆլեյտային: Իսկ հետո ընտրեց դաշնամուրը և ամբողջ կյանքը նվիրեց այդ գործիքին և նվագելուն:
Բիլ Էվանսը կարող էր պրոֆեսորի կարիերա սկսել, բայց փոխարենը դարձավ աշխարհում ամենաազդեցիկ ջազ դաշնակահարներից մեկը:
Պրոֆեսորի արտաքինով ջազմենը
Բիլլն այն եզակի ջազ երաժիշտներից է, որը ստացել է մասնագիտական երաժշտական կրթություն Հարավարևելյան Լուիզիանայի համալսարանի երաժշտության ամբիոնում՝ որպես համերգային (ակադեմիական) դաշնակահար, դաշնամուրի ուսուցիչ:
Ուսումնասիրելով երաժշտության, գրականության և փիլիսոփայության դասականներին, ունենալով մտավորականի տեսք, նա կարող էր դառնալ ամերիկյան համալսարաններից մեկի պրոֆեսոր, բայց փոխարենը դարձավ ամենաազդեցիկ ջազ դաշնակահարներից մեկը:
Կարիերա
1949 թվականին Էվանսը ստեղծեց իր առաջին մեղեդին ՝ Շատ վաղ: Որոշ ժամանակ անց նա և իր ընկերները ստեղծեցին իրենց եռյակը ՝ Կոննի Աթկինսոնի հետ ՝ կոնտրաբասի և Ֆրենկ Ռոբելի ՝ հարվածային գործիքների հետ: Նրանք միասին մի շարք համերգներ են անցկացրել Նյու Jերսիի ջազ ակումբներում:
1956 թվականին Էվանսը ձայնագրեց իր առաջին ալբոմը՝ “New Jazz Conceptions”: Այս ալբոմը համարվում է կոմերցիոն ձախողում, որն առաջին տարում վաճառվեց ընդամենը 800 օրինակով: Միևնույն ժամանակ, ալբոմը արժանացավ քննադատների խիստ դրական արձագանքին:
Համագործակցությունy Miles Davis-ի հետ
1958 թվականի ապրիլին դաշնակահար Էվանսը ութամսյա շրջագայություն սկսեց Մայլզ Դևիսի սեքստետի հետ: Շուտով նա թողարկեց իր առաջին ձայնագրությունը՝ Jazz Track-ը: Նոյեմբերին հեռացավ Դևիսից խմբից, քանի որ հոգնել էր շեփորահարի ուռճացված սպասելիքներից:
1959 թվականին Էվանսը վերադարձավ Դևիսի սեքսետ և մասնակցեց Kind of Blue ալբոմի ձայնագրությանը, որը դարձավ բոլոր ժամանակների լավագույն և ամենավաճառվող ալբոմներից մեկը: Ալբոմի թողարկումը մի շարք հնարավորություններ բացեց ժանրի մեղեդային և ներդաշնակ ուղղությունների զարգացման համար:
Bill Evans-ի եռյակը
Ջազ դաշնակահարը 1959 թվականի վաղ աշնանը կազմեց իր ջազային եռյակը՝ Սքոթ Լաֆարոյի (կոնտրաբաս) և Պոլ Մոտիանի (հարվածային գործիքներ) հետ: Նրանք միասին դարձան դաշնամուրային ամենապահանջված տրիոներից մեկը և ձայնագրեցին Portrait in Jazz ալբոմը: 1961 թվականի հունիսին Էվանսը գրեթե մեկ տարի «անհետացավ տեսադաշտից»՝ ավտովթարի արդյունքում Սքոթ Լաֆարոյի մահվան պատճառով: Միայն 1962-ի գարնանը նա որոշեց վերստեղծել եռյակը՝ հրավիրելով Չակ Իսրայելսին որպես կոնտրաբաս նվագող:
Անձնական կյանք և թմրամոլություն
Համալսարանն ավարտելուց հետո Էվանսը զորակոչվեց բանակ, որտեղ նա անցավ իր կյանքի ամենադժվար շրջաններից մեկը: Կենսագիրները նշում են, որ հենց այդ ժամանակ դաշնակահարը կախվածություն ձեռք բերեց թմրանյութերից, ինչը հետագայում լրջորեն ազդեց նրա առողջության վրա:
1950 թվականին Էվանսը հանդիպում է մատուցողուհի Էլեն Շուլցի հետ, որի հետ հարաբերությունները շարունակվում են 12 տարի: Էլենը, ինչպես և Բիլը, թմրանյութեր էր օգտագործում և տառապում էր հերոինի կախվածությունից, ինչն էլ զույգին մեծ պարտքերի մեջ էր գցում:
Բիլը մի քանի անգամ փորձել է մասնակցել թմրամիջոցներից ազատման վերականգնողական ծրագրերին, սակայն միշտ ձախողել է: Նման ձախողումների պատճառները դաշնակահարի կյանքում տեղի ունեցած ողբերգական իրադարձություններն էին:
Մոտ 1970-ականներին Բիլը փորձում է թողնել թմրանյութերի օգտագործումը, սակայն երեք տարի անց՝ իմանալով Էլենի ինքնասպանության մասին, կրկին վերադառնում է հերոինին: Նույն 1973-ին Էվանսը հանդիպում է իր առաջին և միակ կնոջը՝ Նենեթին. զույգը որդի է ունենում:
Մահից հետո՝ 1994 թվականին Էվանսը հետմահու արժանացավ Գրեմմի մրցանակի:
